آواز پيروزي در سپيده دم انتظار

22 بهمن، تولدي ديگر

بي شك، طراوت و ماندگاري انسانها در تمام اعصار تنها در برخاستن و اوجگيري آنهاست كه شكل مي گيرد و 22 بهمن، ماندگارترين و بهاري ترين روزيست كه شوقي تابان، عشقي شكوفان و بال گشودني نمايان را به آسمان ايثار و پايمردي، به نمايش مي گذاردو من اكنون،در بهاري ترين روز انقلاب، گوشه دنجي را مي جويم تا سفره دل خويش را بگسترانيم و گوشه چشمي به گذشته ها و به روزهائيكه كه از باور گريزي تا باورستيزي،راه چنداني نبود و طاغوتهاي فردي و گروهي ، انسانها را از پيوستگي به حلقه هاي معنويت و فتوت و حريت والاي انساني جدا مي ساختند و به سوي تاريكي هاي سركوبگر و وحشتزاي جاهليت هاي مدرن و معاصر مي كشاندند، بيندازم.

من مي خواهم در بيست و چهارمين طليعه پرشكوه انقلاب اسلامي، ياران مصفاي شاديهايم را به قطعه قطعه هاي سبز دلهاي عاشقان انقلاب ، ببارانم و بگويم كه علي وار زيستن و تا نزديك مرزهاي عصمت پيش رفتن افسانه نيست بلكه معنا و هويت زندگي است.

مي خواهم تنها آواز پيروزي ميهن خويش را عاشقانه از حنجره شقايقهاي خونرنگ ديده بسيجي بشنوم . و مثل شبنم دشت انقلاب ، بر سبزه هاي ولايتمندي و دينداري ، بنشينيم و از نگاههاي سبز امام جاويدمان، نقاشي عشق بكشم و در آن همه دستها را سبز كنم، چشمها را آبي، لحظه ها را صورتي و دلها را سفيد ولي افسوس كه مداد رنگي آرزوهايم، چنديست كه به سفر رفته است.

مي خواهم تا اوج آسمان ايران عزيزم پر بگشايم و حس چكاوكهاي عاشق را بيابم و در آبي آسماني بياميزم و در آن غرق شوم تا كركس سياه اوج قله آرزوهايم را كه در كمين كبوتر سفيدبال شكسته اميد، نشسته است را از صحنه زندگي، محو سازم.

مي خواهم با گرفتن جذري از توان بصيرت و مردانگي، باور كنم كه هنوز هم وراي كوههاي سرد ياس و نفاق و تجمل گرايي، گلستان سرسبز ام القراي عالم، نفس مي كشد و بايد خاطرات روزهاي تولد انقلاب را در سپيده دم غيرت، بر گلبرگهاي زندگي نگاشت تا عشق تا ابد زنده بماند.

مي خواهم در روز خوب پيروزي ( 22 بهمن، صدايم عرش را بگيرد و فرياد بزنم هنوز هم عشق زنده است و اگرآن پرستوي انقلاب كه عمر خويش را در سبز و بهاري نمودن اين روز، وقف نمود، از ميانمان به ديار باقي، پركشيده است ولي خلف صالحش چون سفيري متعهد و شادكام، ما را از چشمه هاي زلال و پرطراوت ايمان و اخلاص سيراب مي سازد و با روياندن پونه هاي سبز دوستي و اخوت در ديار انديشه و فكرمان، ما را روانه منزلگه امن و قرب الهي مي كند و در عين حال اصرار مي ورزد كه (( پشتيبان ولايت فقيه باشيد تا آسيبي به شما نرسد )) باشد كه با تجديد ميثاق با آرمانهاي امام و انقلاب، هميشه سبز و روبراه باشيم.

سيد محمد رضا عالم بين