مردم ، پشتوانه مستحكم اقتدار كشور

 غلامرضا صادقيان

بسيجي ، كسي است كه رساتر و آسانتر از هر كس ديگري ،آيه استرجاع را به زبان مي آورد ؛ انا لله و انا اليه راجعون.

اين يك تعريف ساده است براي قرار گرفتن در زمره آن بايد دشوارترين راهها را پشت سر گذاشت … و بسيجي كسي است كه از عهده اين كار بر آمده است.

با بسيجي ـ كه آسانتر از هر چيز از جان خود مي گذرد ـ مي توان در دشوارترين وضعيت نظامي واقتصادي ، هشت سال جنگيد.

با بسيجي مي توان به ابرقدرتها ، احساس حقارت بخشيد.

… و بسيجي با انديشه استرجاع به عالي ترين صفات انساني تحقق بخشيده است و عالي ترين اين صفات ، “ اخلاص ” است.

شهيد “ ناصر بختياري ” در عمليات بيت المقدس كه منجر به آزاد شدن خرمشهر شد ، عهده دار فرماندهي يكي از گردانهاي پياده بود. در اين عمليات ، عده ي زيادي از نيروهاي گردان به شهادت رسيدند. بعد از عمليات كه افراد گردان ، پاياني مي گيرند وبه شهرستان بر مي گردند ، ناصر بختياري از رفتن به شهر خودداري مي كند. علت را از او مي پرسند ، مي گويد : من از خانوده شهدايي كه فرماندهي فرزندانشان را به عهده داشتم ، خجالت مي كشم و لذا در منطقه مي مانم تا مثل شهدا ، جنازه ام به شهر بيايد !

با اين تفكر ، تحليل و ارزيابي جنگ ايران و عراق براي قدرتهاي جهاني مشكل شده بود. در واقع قدرتهاي پشتيبان و حامي دشمن ما در طول هشت سال دفاع مقدس ، در برآورد خود از قدرت نظامي ايران ، جايي براي اين صفت نيروهاي جنگي ايران باز نكرده بودند. ارزيابي دشمن از دفاع مردان رزمي ايران ، دفاع از جان و مال بود ولذا آنها نتوانستند دريابند با رزمنده اي كه آمده است بماند تا كشته شود چگونه بايد جنگيد.

ناكامي قدرتهاي برتر دنيا طلب در رويا رويي نظامي با “ از جان گذشتگان ” يك ناكامي تاريخي بود با اين تفاوت كه در انديشه بسيجي ، از جان گذشتن در برابر زورمندان ، آخرين راه حل به حساب نمي آمد‌، بلكه يك اشتياق و كاميابي بود براي دستيابي به مقامي معنوي و جاودانه كه در پس اين اشتياق ، ايمان و اعتقادي عميق وجود داشت.

توده هاي مردم ، خطاب امام

حضرت امام (ره) ، وظيفه اصلي پياده نمودن احكام الهي اسلام را بر دوش توده هاي مسلمان قرار داده بود. اعتقاد امام (ره) به نقش مردم در تشكيل حكومت اسلامي يك اعتقاد اساسي بود و لذا آن حضرت در سخنراني ها و بياناتشان ، هر جا كه صحبت از استقرار اسلام و حكومت ديني به ميان مي آمد ،  “ مردم ” را خطاب قرار مي دادند. امام (ره) در خصوص قيام اسلامي ملت مسلمان و آزاديخواه ايران ، شخصا به مردم و توده هاي پا برهنه ، نقش اساسي و محوري مي دادند و در حقيقت روكردن ايشان به “ مردم ” ، به مفهوم روي برگرداندن از شرق و غرب بود.

حضرت امام خطاب به مردم مي فرمود : “ مسئولين تنها با پشتوانه شماست كه مي توانند به   تمامي تشنگان حقيقت و صداقت اثبات كنند كه بدون آمريكا و شوروي مي شود به زندگي مسالمت آميز توأم با صلح و آزادي رسيد. ” وديگر اينكه اعتقاد داشت : “ بايد بسيجيان جهان اسلام در فكر ايجاد حكومت بزرگ اسلامي باشند و اين شدني است چرا كه بسيج تنها منحصر به ايران اسلامي نيست ، بايد هسته هاي مقاومت را در تمامي جهان به وجود آورد و در مقابل شرق و غرب ايستاد. ”  از منظر حضرت امام (ره) ، مشاركت و حضور مردم در صحنه ، تأمين كننده وتضمين كننده امنيت و آرامش جامعه است. امام (ره) به مردم آگاهي مي داد  ، كار را به دست ايشان مي سپرد و آنگاه خود پيشاپيش آنان حركت مي كرد. در همين باره حضرت امام مي فرمايند: “ آگاهي مردم ومشاركت و نظارت و همكاري آنها با حكومت منتخب خودشان ، خود بزرگترين ضمانت حفظ امنيت در جامعه مي باشد. ”

اما تفكر بسيجي يك تفكر نظامي صرف نيست. بسيجي با ايمان نه آيه استرجاع ، بهترين روش زندگي را نيز بر مي گزيند ، شايد تنها با تفكر بسيجي ،آرمان “ عدالت اجتماعي ” قابل تحقق باشد.

همسر شهيد مهدي باكري درباره او مي گويد : يك روز مهدي از خانه بيرون مي رفت. من گفتم چيزهايي كه لازم داريم ، بخر! گفت : “ بنويس ! ” خواستم با خودكاري كه در جيب لباس او بود ، بنويسم با شتاب و هراس گفت : “ استفاده شخصي از مال بيت المال ممنوع است ” و حتي اجازه نداد چند كلمه بنويسم.

شهيد باكري به عنوان يك بسيجي در ميدان جنگ نيز الگوي زيستن در عرصه هاي غير جنگي را به نمايش مي گذاشت و در اين را ه ، فقط به انجام وظيفه مي انديشيد.

 يكي از همرزمان شهيد مي گويد : يك روز شهيد باكري تصميم گرفت براي سركشي و كسب اطلاع از كمبودهاي انبار ، بازديد به عمل آورد. مسئول انبار حاج امرالله بود ؛ پيرمردي با محاسن سفيد و چهره اي گشاده . وقتي شهيد باكري به آن قسمت مي رسد حاج امرالله وتعدادي بسيجي جوان در حال خالي كردن بار كاميوني بودند كه تازه از راه رسيده و آذوقه آورده بود. حاج امر الله كه شهيد باكري را از روي قيافه نمي شناخت وقتي او را مي بيند ، داد مي زند : جوان ! چرا همينطوري ايستاده اي و ما را نگاه مي كني …  بيا. اين گوني ها را بردار تا انبار ببر…  يادت باشد از حالا تا هر وقت كه طول بكشد بايد پا به پاي اين جوانها ،بار كاميون را خالي كني ، فهميدي ؟!

شهيد باكري با معصوميت و صميميت پاسخ مي دهد : بله چشم ! و با آنكه حمل گونيهاي سنگين روي كتف مجروح بسيار مشكل است ، شهيد باكري بدون آنكه به خود بياورد ، چابك و تند ، گونيها را به كول مي گيرد و جابجا مي كند. نزديكيهاي ظهر “ طيب ” براي دادن آمار به حاج امرالله به آنجا مي آيد. بعد از سلام و احوالپرسي ، حاج امرالله به او مي گويد : يك بسيجي پركار ، امروز به ما كمك مي دهد. نمي دانم از كدام قسمت است ، مي خواهم بروم و از فرمانده بخواهم او را به قسمت ما منتقل كند.

“ طيب ” مي پرسد: كدام بسيجي ؟ و حاج امرالله شهيد باكري را نشان مي دهد . “ طيب ” متعجب مي شود و به سرعت به طرف شهيد باكري مي رود و گوني را از روي شانه هاي او بر مي دارد و بعد با ناراحتي به حاج امرالله مي گويد : هيچ مي داني اين شخص كيست ؟ اين آقا مهدي است ، آقا مهدي باكري ، فرمانده مان !

حاج امر الله و بسيجي هاي ديگر با تعجب جلو مي آيند. شهيد باكري بدون اينكه بگذارد آنها حرفي بزنند ، صورتشان را مي بوسد و مي گويد : حاج امرالله من خودم بسيجي ام !

اما صفت اخلاص …

برخي صاحبنظران معتقدند در عصر تغييرات شديد اجتماعي و اقتصادي امنيت ملي به عنوان مفهومي چند بعدي مطرح مي شود و تنها در تلاشهاي دولتي براي جلوگيري از تهديد نظامي و دفاع از مرزها خلاصه نمي شود از اينرو ويژگيهايي مانند “ قناعت و ساده زيستي ” ، “ پويايي و هوشياري ” “ بصيرت و آگاهي ” و “ اخلاص ” كه همگي از ويژگيهاي تعريف شده يك بسيجي در طول سالهاي دفاع مقدس بوده ، براي سالهاي توسعه اقتصادي و اجتماعي نيز از صفات تعيين كننده و اساسي يك شهروند به حساب مي آيد.

بسيجي را به صفات زيباي زيادي ستوده اند. اما صفات “ اخلاص ” كه در اين زمانه يافتن آن در خلق و خوي افراد كمي دشوار شده است ، سازنده ترين صفت يك انسان مي تواند باشد.

اخلاص يعني اينكه انسان ، كار را به عشق انجام وظيفه انجام دهد ، اگر كار را براي نام نيكش ، براي قضاوت تاريخ ، براي اشباع صفت حسد و يا انگيزه هاي نفساني ديگر انجام دهيم ،بزرگترين خطر را متوجه اجتماعي كرده ايم كه در آن زندگي مي كنيم.

حضرت آيت الله خامنه اي ، رهبر انقلاب در آذر ماه سال 76 در گردهمايي بزرگ نيروي مقاومت بسيج در اينباره خطاب به جوانان بسيجي مي گويد : “ من از امام بزرگوار راحلمان ، مثالي براي شما بزنم كه معلم و امام و محبوب بسيجيان كشور ، بلكه محبوب همه ي انسانهاي پاك نهادي بود كه دل آنان در هر نقطه ي دنيا ، به ياد يك معنويت و حقيقتي مي طپيد. عزيران من ! امام ، آن كاري كه كرد ـ و عظيمترين كاري بود كه ما در زمان معاصر و نزديك خودمان سراغ داريم ـ به بركت اخلاص بود ، اخلاص !

اگر اخلاص نبود ، شخصيت عظيم و جوهر مستحكم امام هم براي اينكه اين كارها را پيش ببرد ،كافي نبود. يك حكومت فاسد و ريشه داري را ـ كه همه ي قدرتهاي استكباري هم از آن حمايت مي كردند ـ از اين سرزمين ، از بيخ وبن بركند ، مردم را از شر آن حكومت راحت كند و يك حكومت الهي به وجود بياورد ! آن همه فساد را در جامعه با همين حركت از بين ببرد ، نفوذ دشمنان و تسلط آمريكا را كه ملت ايران را دو قرن تحقير كرده و عقب نگه داشته بودند ، قطع كند ! اينها كارهاي كوچكي نيست. بعد از پيروزي هم يك جنگ هشت ساله يي را كه در واقع ، همه ي قدرتهاي مسلح دنيا پشتيبان جبهه ي مقابل ما بودند ، با پيروزي ملت ايران تمام كند و اين همه توطئه ها را خنثي كند ، اين جز به بركت اخلاص امام ، ممكن نبود !

بعد هم كه از دنيا مي رود ،نه ميليون انسان در خيابانهاي تهران او را مشايعت كنند. تا در مضجع و مقام ابدي ، او را به خاك بسپارند. اينها به بركت اخلاص بود.

اخلاص يعني چه ؟ اگر اخلاصي را كه امام داشت و مايه ي آن ، در دل همه ي شما هست ، شما هم امروز داشته باشيد ، ما هم داشته باشيم ، دست اندركاران هم داشته باشند ، امروز هم تمام توطئه هاي دشمن ،نقش برآب خواهد شد. آن سلاحي كه هيچ دشمن مادي ، قادر به مقابله ي با آن  نيست ، سلاح ايمان مخلصانه و عمل مخلصانه است.

به اعتقاد امام خميني (ره) مسئولان تنها با پشتوانه مردم مي توانند به تمامي تشنگان حقيقت و صداقت اثبات كنند كه بدون اتكا به قدرتها مي توان به زندگي مسالمت آميز توام با صلح و آزادي رسيد.

برخي صاحبنظران معتقدند در عصر تغييرات اجتماعي و اقتصادي ،امنيت ملي به عنوان مفهومي چند بعدي مطرح مي شود و تنها در تلاشهاي دولتي براي جلوگيري از تهديد نظامي دفاع از مرزها خلاصه نمي شود.

ويژگيهايي مانند “ قناعت و ساده زيستي ” ، “ پويايي و هوشياري ” ، “ بصيرت و آگاهي ” و “ اخلاص ”  كه همگي از ويژگيهاي تعريف شده يك بسيجي در طول سالهاي دفاع مقدس بوده ، براي سالهاي توسعه اقتصادي و اجتماعي نيز از صفات تعيين كننده و اساسي يك شهروند به حساب مي آيد.