ويژگي
هاي استاد
مطهري در
نگاه
نزديكان و
ياران
1.
هميشه با وضو
بود و به اين
كار توصيه مي
كرد . 2.
به طبيعت
علاقه ي وافر
داشت و گاه
ساعت ها در
نقاط با صفا
مي نشست و
تفكر مي نمود .
3.
نماز شب را به
پا مي نمود . 4.
در حين بيان
مطالب علمي ،
آنچنان بود
كه از اطراف
غافل مي شد . 5.
شبها قبل از
خواب حدود
بيست دقيقه
قرآن مي
خواند . 6.
نسبت به
انجام
واجبات
فرزندان ،
نظارت دقيق
داشت . 7.
به فقرا و
مستمندان
كمك مي كرد به
طوري كه برخي
موارد آن بعد
از شهادتش
آشكار شد . 8.
مطالب قابل
توجه را در هر
فرصت مناسب و
به طور منظم
يادداشت مي
كرد . 9.
در حاشيه
كتبي كه
مطالعه مي
كرد ، عنوان
يا خلاصه ي
مطالب و يا
اشكالات
وارده را مي
نوشت . 10.
در برخورد
با انحرافات
فكري ، از جو
حاكم بر
اجتماع
واهمه اي
نداشت . جو
ناسالم را مي
شكست و گاه با
دوستان
نزديك خود
نيز درمي
آميخت . 11.
از جواني
علاقه ي وافر
به شهادت
داشت و به
افراد مي
سپرد تا در
اين باره
برايش دعا
كنند . 12.
براي پدر و
مادر و نيز
اساتيد خويش
احترام وصف
ناپذير قايل
بود . 13.
صداي گريه ي
بلند او
هنگام
خواندن روضه
ي سيدالشهدأ
، مناجات
شبانه و فوت
پدر و مادر
مشاهده مي شد. 14.
بعد از نماز
مغرب و عشأ
سجده هاي
طولاني داشت . 15.
از شهرت و
مريدپروري
گريزان بود . 16.
محاسن خود را
خضاب مي كرد . 17.
از تظاهر چه
در امور
عبادي و چه در
امور
اجتماعي و
سياسي به شدت
پرهيز داشت . 18.
بسيار متين و
پرهيبت بود و
در عين حال در
موارد لزوم
شوخ طبع و
نكته پرداز
بود . 19.
عبارت « افوض
امري الي
الله ان الله
بصير
بالعباد » را
در قنوت و
هنگام ذكر
گفتن زياد
قرائت مي كرد .
20.
به دستگيري
هاي خداوند
ايمان داشت و
در هر شرايطي
كه دشمنانش
كار را بر او
سخت مي كردند
صبور و
اميدوار به
امدادهاي
الهي بود .
به نقل از
كتاب « شيخ
شهيد » |