چه
كساني در
معرض خطر
ابتلاء به
ديابت
هستند؟
منبع
روزنامه
اطلاعات
شماره 23210
تاريخ 30/8/83 ديابت
نوع دوم
چيست؟ ديابت
بيماري است
كه در آن سطح
قند خون
بيشتر از حد
طبيعي ميباشد
غذا در بدن به
نوعي قند كه
گلوكز نام
دارد تبديل
ميشود تا به
مصرف سلولها
برسد. سلولها
براي جذب
گلوكز نياز
به هورموني
به نام
انسولين
دارند كه در
لوزالمعده
ساخته ميشوند. در
ديابت نوع دو
سلولهاي
عضلات ديگر
نميتوانند
بطور مناسبي
از انسولين
استفاده
كنند در
نهايت
لوزالمعده
نميتواند
به اندازه
كافي
انسولين
توليد كند و
چون سلولها
نمي توانند
قند استفاده
كنند ميزان
قند خون
افزايش مييابد
افزايش قند
خون براي
سالهاي
متمادي سبب
صدماتي به
اعصاب و عروق
ميشود كه
اين صدمات ميتواند
منجر به
ايجاد
عوارضي
مانند
بيماريهاي
قلبي ، عروقي
، سكته قلبي ،
كاهش بينايي
، بيماريهاي
كليوي،
اختلال عصبي
،عفونتهاي
دهان و قطع
عضو شود. چگونه
ميتوان از
ديابت نوع
دوم پيشگيري
كرد؟
هميشه
پيشگيري در
مراحل اوليه
بسيار
مفيدتر است .
نتايج حاصل
از مطالعاتي
كه بر روي 3134
نفر از
افرادي كه
احتمال خطر
ابتلا به
ديابت در
آنها زياد
بوده است
نشان داد ه كه
رژيم غذايي
مناسب و ورزش
توانسته 5 تا 7
درصد كاهش
وزن ايجاد
كند كه اين
خود مي تواند
در پيشگيري
از ديابت و يا
به تأخير
انداختن آن
موثر باشد
انجمن
پيشگيري
ازديابت دو
معيار
پيشگيري از
ديابت را
مورد آزمايش
قرار داد كه
شامل : 1.
برنامه
غذايي مناسب
و ورزش منظم (تغيير
در شيوه
زندگي) 2.
داروهاي
خوراكي
ديابت (مت
فورمين) كه دو
معيار در 3
گروه مورد
مطالعه قرار
گرفته است،
در گروه اول
تغيير در
شيوه زندگي
با انجام 30
دقيقه ورزش (معمولاً
پيادهروي)
در 5 روز هفته
و خوردن غذاي
كم چرب و كم
كالري صورت
گرفت. گروه دوم
كه داروي
متفورمين
مصرف مي
كردند
اطلاعاتي هم
در مورد ورزش
و رژيم داده
شد . گروه سوم :
فقط
اطلاعاتي در
مورد نحوه
ورزش كردن و
رژيم غذايي
دريافت
نمودهاند.
نتيجه نشان
داد افرادي
كه تغييري در
شيوه زندگي
داشتهاند
خطر ابتلا به
ديابت نوع دو
در آنها تا 58
درصد كاهش
يافته است.
ميانگين
كاهش وزن در
سال اول حدود
5/7 كيلوگرم
گزارش شده
است. تغيير
سبك زندگي در
افراد 60 سال
به بالا حتي
مؤثرتر هم
بوده است. در آنها تا 71
درصد كاهش
يافته. افرادي كه
مت فورمين
مصرف ميكردند
، ميزان خطر
تا 31 درصد
كاهش يافته
بود. علائم
و نشانههاي
ديابت نوع دو
چيست؟
نشانههايي
كه بايد به
آنها توجه
كرد شامل : تشنگي
مفرط گرسنگي
مفرط خستگي
مفرط پرادراري
، مخصوصاً در
شب كاهش وزن تاخير در
بهبود زخمها
كاهش
بينايي تشخيص
سريع بيماري
ديابت بسيار
اهميت دارد
چون بدين
وسيله ميتوان
از بسياري
خطرات
احتمالي آن
پيشگيري كرد. انواع
ديابت
ديابت نوع
اول: ديابت نوع
اول يا ديابت
وابسته به
انسولين
معمولاً در
نوجوانان
سنين بين 19-13
سال و جوانان
تشخيص داده
ميشود. علت
آن عدم ترشح
كافي
انسولين
توسط
سلولهاي
بتاي
لوزالمعده
ميباشد.
درمان آن
شامل : تزريق
انسولين و
رژيم غذايي
مناسب و ورزش
منظم مي باشد. ديابت نوع
دوم: اين ديابت
غير وابسته
به انسولين و
رايجترين
نوع ديابت
است. معمولاً
اين نوع
ديابت زماني
آغاز ميشود
كه سلولهاي
كبد و عضلات
فرد بعلت
چاقي نسبت به
انسولين
مقاوم شده
باشد. افزايش
وزن و عدم
تحرك خطر
ابتلا به
ديابت نوع دو
را افزايش مي
دهد. درمان آن
شامل : دريافت
قرصهاي
خوراكي،
تنظيم دقيق
برنامه
غذايي،
برنامه
ورزشي منظم و
كنترل فشار
خون و چربي
خون ميباشد. ديابت
بارداري :
ابتلا
به ديابت در
دوران
بارداري ميباشد
كه معمولاً
با تولد
نوزاد برطرف
ميشود ولي
احتمال
ابتلا به
ديابت نوع دو
در اين
خانمها در
راحل بعدي
زندگي خيلي
زياد مي شود. چه
كساني بايد
از نظر داشتن
ديابت مورد
بررسي قرار
گيرند؟
1 –
افراد در
سنين بالاي 45
سال كه مبتلا
به چاقي
باشند و يا
بيش از دو
عامل خطرساز
را داشته
باشند. 2 –
در افراد
بالاي 45 سال
كه عامل خطر
ندارند
هر 3 سال
يكبار بايد
قند خونشان
كنترل شود. 3 –
اگر قند خون
افراد در مرز
طبيعي باشد 1
تا 2 بار در
سال بايد سطح
قند خونشان
اندازه گيري
شود. عوامل
خطرساز براي
ابتلا به
ديابت نوع
دوم كدام است: 1 –
چاقي . 2 –
سن بالاي 45
سال. 3 –
سابقه
فاميلي
ابتلا به
ديابت. 4 –
نژاد
آفريقا،
آمريكا و
آسيا. 5 –
سابقه ابتلا
به ديابت
بارداري و يا
تولد نوزاد
بالاتر از 5/4
كيلوگرم. 6 –
فشار خون
بيشتر از 90/140 . 7 –
سطح كلسترول
خون در حد
طبيعي نباشد. 8 –
بي تحركي و يا
ورزش كمتر از 3
روز درهفته. |