غروب جمعه; لحظات غم منتظران

محمدصادق هاشمى

السلام عليك يا صاحب‏الزمان

شب جمعه كه ازراه مى‏رسد به اميد صبح جمعه سر از پا نمى‏شناسيم; چرا كه مى‏دانيم در يكى از صبح‏هاى جمعه خواهى آمد و ما براى اولين‏بار صداى مهربان و روح‏نواز «ان المهدى‏» تو را كه درگوش اهل زمين مى‏پيچد، خواهيم شنيد. اى منجى عالم بشريت و اى عزيزى كه نشانه‏هايى كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، حيدر كرار عليه السلام و فاطمه زهرا عليها السلام را دارى، بارها از خودمان پرسيده‏ايم كه چرا صبح جمعه خوشبختى و شادى بيش از حدى احساس مى‏كنيم، ولى غروب كه مى‏شود دنياى غم‏سرتاسر وجودمان رامى‏گيرد. مولاى من! شادى صبح جمعه به‏خاطر آمدنت است و وقتى غروب فرا مى‏رسد و مى‏بينيم هنوز نيامده‏اى، بى‏اختيار غم سنگينى در دلمان خانه مى‏كند. ولى اى مهربان! قسم به تمام اشك‏هايى كه در فراق تو ريخته شده، به اميد صبحى ديگر، به زندگى ادامه مى‏دهيم و براى آمدنت دعا و لحظه شمارى مى‏كنيم.