|
مفهوم
عيد در فرهنگ اسلامي واژه
عيد اصل از فعل عاد (عود ) يعود اشتقاق
يافته است . معاني
مختلفي براي آن ذكر كرده اند ، از جمله : (خوي
گرفته )،(هر چه باز آيد از اندوه و بيماري و
غم و انديشه و مانند آن )( روز فراهم آمدن
قوم ) ( هر روز كه در آن ، انجمن يا تذكار
فضيلت مند لا يا حادثه
بزرگي باشد ) گويند از آن رو به اين نام
خوانده شده است كه هر سال شادي نويني باز
آرد .[1] ابن
منظور در لسان العرب گفته است كه برخي بر
آن هستند كه اصل واژه عيد از(عاده )است ،
زيرا آنان (قوم )بر جمع آمدن در آن روز ،
عادت كرده اند [2] چنانچه
گفته شده است : القلب يعتاده من حبها عيد . و
نيز يزيد بن حكم ثقفي در ستايش سليمان بن
عبد الملك گفته است : امسي باسماء هذا
القلب معمودا اذا
اقول صحا يعتاده عيدا [3] به
گفته ازهري : عيد در نزد عرب ، زماني است كه
در آن شادي ها و يا اندوه ها ، باز مي گردد و
تكرار مي شود ابن اعرابي آن را منحصر به
شاديها دانسته است [4]
واژه
عيد تنهايك بار در قرآن به كار رفته است :
اللهم انزل علينا مائده من السماء تكنون
لنا عيداً لاولنا و آخرنا و آيه منك (سوره
مائده / آيه 114 ) در تفسير نمونه ذيل اين آيه
گفته شده است : عيد در لغت از ماده عود به
معني بازگشت است ، و لذا به روزهايي كه
مشكلات از قوم و جمعيتي بر طرف مي شود و
بازگشت به پيروزيها و راحتي هاي نخستين مي
كند عيد گفته مي شود ، و در اعياد اسلامي به
مناسبت اينكه در پرتو اطاعت يك ماه مبارك
رمضان و يا انجام فريضه بزرگ حج ، صفا و
پاكي فطري نخستين به روح و جان باز مي گردد
، و آلودگيها كه بر خلاف فطرت است از ميان
مي رود عيد گفته مي شود ، و از آنجا كه روز
نزول مائده روز بازگشت به پيروزي و پاكي و
ايمان به خدا بوده است حضرت مسيح (ع ) آن را
عيد ناميده و همانطور كه در روايات وارد
شده نزول مائده در روز يكشنبه بود و شايد
يكي از دلايل احترام روز يكشنبه در نظر
مسيحيان نيز همين بوده است ،
و اگر در روايتي كه از علي (ع ) نقل شده مي
خوانيم (و كل يوم يعصي الله فيه فهو يوم عيد
هر روز كه در آن معصيت خدا نشود روز عيد است
) نيز اشاره به همين موضوع است ، زيرا روز
ترك گناه ، روز پيروزي و پاكي و بازگشت به
فطرت نخستين است [5] در
روايات معصومين (ع ) نيز بارها به اين موضوع
اشاره شده است ، همچنانكه گذشت امير
المومنين علي (ع ) هر روزي كه در آن معصيت و
گناه نشود روز عيد خوانده مي شود . از
سويد ابن غفله نقل شده است كه گفت : در روز
عيد بر امير المومنين (ع) وارد شدم و ديدم
كه نزد او نان گندم و خطيفه و ملبنه است . پس
به آن حضرت عرض كردم روز عيد و خطيفه ؟! پس
از آن حضرت فرمود : “انما هذا عيد من غفرله “اين
عيد كسي است كه آمرزيده شده است . و
نيز در يكي از اعياد آن حضرت فرمود : انما
هو عيد لمن قبل الله صيامه ، و شكر قيامه ،
و كل يوم لا يعصي الله فيه فهو يوم عيد
امروز تنها عيد كسي است كه خداوند روزه
اش را پذيرفته ، عبادتش را سپاس گزارده است
، هر روزي كه خداوند مورد نافرماني قرار
نگيرد عيد راستين است . در
روايات اسلامي براي اعياد به ويژه اعياد
مذهبي از جمله عيد فطر آداب و رسوم خاصي
توصيه شده و در حديثي
از معصوم آمده است . “زينوا
اعيادكم بالتكبير “عيد
هاي خودتان را با تكبير زينت بخشيد . ““زينوا
العيدين بالتهليل و التكبير و التحميد و
التقديس “ عيد
فطر و قربان را با گفتن ذكر لا اله الا الل،
الله اكبر ، الحمد الله ؤ و سبحان الله ،
زينت بخشد .
[1]
ـ دهخدا ، ذيل عيد ، زبيدي ، تاج العروس ،
8/438ـ439 [2]
ـ ابن منظور ، لسان العرب 3/319 [3]
ـ ابن منظور ، همانجا زبيدي / تاج العروس
8/438 [4]
ابن
منظور ، همانجا ـ زبيدي /8/839 [5]
ـ تفسير نمونه
، 5/131
|