نقش
روزه در درمان بيماريهاي جسمي و روحي
روزه
چه فوايدي دارد و نقش آن در حفظ و تقويت
سلامتي انسان چگونه است؟ آيا روزه براي
درمان بيماريها نيز موثر است؟ چه نوع
بيماراني بايد روزه بگيرند و چه كساني
نبايد روزه بگيرند؟ آنچه
در پي مي آيد اظهار نظر دو تن از كارشناسان
و اساتيد دانشگاه درباره تاثيرات جسمي و
روحي روزه است كه توجه شما را به آن جلب مي
كنيم: خديجه
رحماني عضو هيات علمي دانشكده و انستيتو
تغذيه: روزه
براي افراد سالم نه تنها اشكالي ندارد
بلكه مفيد هم هست ولي همانگونه كه در قرآن
و فتواي علما آمده است، بيماران نبايد
رزوه بگيرند به خصوص بيماراني كه نياز به
مصرف داروي منظم در طول روز دارند زيرا
مطالعات انجام شده در اين زمينه نشان داده
است كه بيش از نيمي از بيماران در طول ماه
رمضان توصيه هاي دارويي را رعايت نمي كنند
بنابراين روزه براي بيماراني كه نياز به
مصرف مكرر دارو و در رزو دارند، توصيه نمي
شود. روزه
در بيماران مبتلا به زخم معده و كوليك
كليوي منع شده است. در
بيماريهاي صرع, فشار خون، اختلالات غدد
درون ريز و مشكلات رواني و كساني كه با
داروهاي خوراكي ضد انعقاد كه به مدت
طولاني تنها يك بار مصرف شبانه دارو براي
آنها كافي است، با نظر پزشك مي توانند روزه
بگيرند. به
طور كلي اثرات مفيد روزه داري در برخي از
بيماريها به ويژه فشار خون، چاقي، ديابت
و آرتريت به عنوان درمان شناخته شده است و
نيز اثرات ضد روماتوئيدي روزه مورد مطالعه
و تائيد قرار گرفته است. بيماران
مبتلا به ديابت غير وابسته به انسولين در
صورت كنترل رژيم غذايي با مشاوره و
راهنمايي مشكلي ندارند. در واقع ديابتي
هايي كه فقط با رژيم غذايي كنترل مي شوند،
مي توانند روزه بگيرند و با كاهش وزن آنها
در ماه مبارك ممكن است ديابت آنها بهبود
پيدا كند يا حد اقل بهتر شود. ديابتي هاي
وابسته به انسولين نبايد روزه بگيرند مگر
اينگه داروهاي هيپوگليسميك خواراكي در
وعده سحر و افطار مصرف كنند البته با كنترل
كامل قند خون و رژيم غذايي. بيماراني
كه به مدت طولاني همودياليز مي شوند، ممكن
است به دليل مصرف غذا در شب غلظت پتاسيم و
وزن مايعات در بين دوره دياليز آنها بالا
برود. بيماران
آسمي كه بيماري آنها ثابت مي باشد، ممكن
است از بخورها، شياف ها و داروهايي كه به
آهستگي رها مي شوند، بدون شكستن روزه مصرف
كنند. دكتر
عبدالمجيد بحرينيان روانشناس: تحقيقات
نشان داده است تحمل كمي فشار رواني براي
پيشبرد رفتار ضروري و بي خطر به نظر مي رسد
اما در عين حال ادامه فشار رواني شديد يا
طولاني داراي اثرات سوء فيزيولوژي و
شناختي بر روي آدميان
است. به عنوان مثال تحقيقات روي پاره اي از
حيوانات آزمايشگاهي نشان داده است آن دسته
از حيوانات كه به هنگام وارد شدن شوك
الكتيريكي قدرت دفاع از خود را ندارند و
ناچار به تحمل ضربه هستند و به عبارتي
پناهي براي خود نمي بينند، بيشتر از
حيواناتي كه قدرت قطع جريان الكتريسيته را
دارند به زخمهاي گوارشي مبتلا مي شوند.
آدمها هنگام روبه رو شده با فشار رواني به
آن دسته از الگوهاي رفتاري روي مي آورند كه
پيش از آن برايشان كارائي داشته باشد و
انسانهاي مومن كه تكيه گاه اصلي آنان
خداست، اين فشار را بهتر تحمل كرده و نه
تنها به آن به عنوان امري زودگذر نگاه مي
كنند، بلكه بعضا به تصور اينكه اين فشار مي
تواند آزمايشي الهي باشد، ضمن روياروئي با
عامل فشارزا، براي كاهش اثرات سوء آن
گامهاي سريعتر به سوي خالق برمي دارند و در
جهت مقرب تر شدن به درگاه الهي امتيازات
بيشتري كسب مي كنند. رمضان
كه خود سنگر مبارزه با نفس و پليدي هاست،
شعله عشق به معبود را در دل بنده روزه دار
گرم تر،فروزان تر و سوزاننده تر مي كند و
او كه خود را ميهمان خدا مي يابد، ذات باري
تعالي را همواره و در همه لحظات شاهد و
ناظر اعمال و رفتار خود مي داند و نهايتا
با قلبي آرام و مطمئن
واراده اي استوار عمل كرده و خدا را همواره
حامي و يار و ياور خود فرض مي كند و نتيجتا
ابعاد شديدترين تنش ها و فشارهاي رواني
درذهن و روان او كوچك مي نمايد. اگر دستگاه
عصبي خود مختاركه كار بسيح بدن را در
موقعيت هاي اضطراري بعهده دارد، براي مدت
طولاني بي وقفه فعاليت كند، ممكن است فرد
را به زخمهاي گوارشي، فشار خون، دردهاي
عصبي و بيماريهاي قلبي مبتلا سازد. اما فرد
روزه دار كه خود را در دژ رمضان كه ميزبان و
فرمانده آن خداست، محصور مي داند،
پيامدهاي رفتاري خود را در مقايسه با
گروهي كه اعتقادي به اين امر ندارند، قابل
كنترل و تعديل يافته تر مي يابد و نه تنها
از بيماريها و اختلالات جسماني كه منشاءرواني
دارند مصون مي ماند بلكه بسياري از مشكلات
را در سايه صعه صدر بر گرفته شده از آرامش
رواني و پيوستگي به قدرت خداوند حل و يا بر
آنان غلبه مي نمايد. روزنامه
كيهان
|