|
زخم
معده مانعي براي روزه داري؟! دكتر
سيد حبيب الله جعفري
جراح
و متخصص بيماري هاي كليه
عموم مردم بر اين باورند كه بيمار
مبتلا به زخم معده نمي تواند روزه بگيرد ما
نيز چندان مخالفتي با اين باور نداريم.
براي بيماران مبتلا به زخم معده و اثني عشر
حاد روزه گرفتن صلاح نيست. اما آنان كه
سابقه زخم معده داشته و بهبود يافته اند و
در حال حاضر بدون علايم بيماري هستند، مي
توانند روزه بگيرند. اين افراد در صورت
وجود علايم ناراحتي گوارشي و يا
هيپراسيديته از داروهايي مانند
سايميتيدين يا رانيتيدين استفاده كنند،
ولي در اين مورد چند نكته وجود دارد كه
توجه به آنها مي تواند از توصيه هاي
عاميانه كه بسياري را بي جهت از روزه گرفتن
محروم
مي دارد، جلوگيري كند.
در حالي كه چند سال يش كساني را كه
زخم معده داشتند از مصرف آنتي بيوتيك منع
مي كردند، امروزه آن را براي بيماران
تجويز مي كنند. البته هنوز هم بعضي عوارض
نظير افزايش اسيد معده، مسائل عصبي، افراط
در كارهاي فكري، استعمال مشروبات الكلي و
غيره تشديد اين بيماري دخالت دارند. در
مورد خالي ماندن معده نيز حالا تصورها
تغيير كرده است و اين طور نيست كه همه
معتقد باشند خالي ماندن معده موجب بدتر
شدن زخم معده مي شود. اتفاقا" نظرياتي
وجود دارد كه مي گويد پرخوري و تحميل
مقادير زياد غذا به معده در وعده هاي غير
منظم مي تواند به عنوان
عاملي نقش آفرين در تشديد زخم معده و اثني
عشر باشد. به همين دليل براي كساني كه
مبتلا به بيماري زخم معده هستند تاكيدي بر
پرهيز از روزه وجود ندارد. در حال روزه
داري و استراحت، اسيد معده به جاي معده
غذا، صفرا را خنثي مي كند و زخم معده ايجاد
نمي شود. كبد كه براي حل و هضم مجبور
است دايما" صفراوي خود را مصرف كند در
مدت 30 روز ترشحات صفراوي را صرف حل
باقيمانده غذاي جمع آوري شده خواهد كرد.
بنابراين، اگر كسي دچار زخم معده و
يا بيماري حاد ديگري است و با روزه و امساك
حال او وخيم تر شود بنابر فتواي علما و
فقها، روزه بر آن شخص حرام است و معصيت
دارد.
|