|
اسناد
دخالت
آمريكا در
آمريكاي
جنوبي
اسنادي كه
اخيرا از
حالت
محرمانه
خارج شده
نشان مي دهد
كه دولت ‹‹
اريچاد
نيكسون ››
رئيس جمهوري
آمريكا تلاش
گسترده اي به
عمل آورد تا
مانع از
پيروزي
ائتلاف
چپگراي
موسوم به ‹‹
فرنته
آمپليو ›› در
انتخابات
رياست
جمهوري سال 1971
اروگوئه شود .اين
اسناد نشان
مي دهد كه
نيكسون از
تلاشهاي
دولت برزيل
براي تغيير
دادن نتايج
انتخابات
اروگوئه خبر
داشت و با آن
همكاري مي
كرد . ‹‹ ران
كامپيس ››
خبرنگار
آسوشيتد پرس
اخيرا به نقل
از سندي كه از
مجموعه
نيكسون در
بايگاني ملي
آمر يكا از
حالت بندي
خارج شده است
، نوشت كه
نيكسون در آن
سال در ديدار
با ‹‹ ادوارد
هيث ›› نخست
وزير و قت
انگليس گفته
بود ‹‹ برزيل
در انتخابات
اروگوئه
دستكاري
كرده است ››. در
پاسخ به اين
افشاگري
جديد ،
بايگاني
امنيت ملي 15
سند ديگر
مربوط به
سياست
آمريكا در
ارتباط با
اروگوئه در
طول دوره ياد
شده را
انتشار داد
اين اسناد
نشان مي دهد
كه آمريكا
علاقه مند
نبود كه
گروههاي
چپگر ا در
اروگوئه به
قدرت برسند ،
در حالي كه يك
سال قبل از آن
با پيروزي ‹‹
سالوادور
آلنده ››
سوسياليست
در انتخابات
شيلي ،
چپگرايان به
قدرت رسيده
بودند . برزيل
و آرژانتين
نيز در اين
علاقه
آمريكا سهيم
بودند و
سازمان هاي
جاسوسي ارتش
هاي اين دو
كشور كه قبلا
براي دخالت
در امور
اروگوئه
توافق كرده
بودند مشورت
هاي نزديك
درباره امور
سياسي را
انجام دادند .
سفارت
آمريكا
توصيه كرد
براي خنثي
كردن
تبليغات هاي
علني و
پنهاني
انجام شود و
همچنين
پيشنهاد كرد
برزيل و
آرژانتين
براي حمايت
از عمليات
گونا گون
امنيت داخلي
اروگوئه
همكاري كنند.
‹‹ اميليو
گار استاز و
مديسي ›› رئيس
جمهوري
برزيل در
فاصله 7 تا 9
دسامبر 1971 به
واشنگتن رفت .
آن روزها دو
هفته از
انتخابات
اروگوئه مي
گذشت ، اما
نتايج
انتخابات
هنوز مشخص
نشده بود . ‹‹
گار استازو ››
چند بار با
نيكسون ،‹‹
هنري
كيسينجر ››
مشاور شوراي
امنيت ملي ،
‹‹ ويليام
راجرز ››وزير
خارجه ، و ‹‹
ورنون و
الترز كه كمي
بعد معاون
سازمان سيا
شد ، ديدار
كرد . نيكسون
در چند
يادداشت خود
درباره
مذاكراتش با
رئيس جمهوري
برزيل به كمك
اين كشور در
تغيير نتيجه
انتخابات
اروگوئه
اشاره مي كند .
كيسينجر نيز
از حمايت ‹‹گار
استازو ››از
‹‹ دكترين
نيكسون ››در
آمريكاي
لاتين ياد مي
كند . بر اساس
اين دكترين ،
قرار بود
كشوري مانند
برزيل يك
قدرت منطقه
اي دست
نشانده
آمريكا براي
حفظ منافع
اين كشور
بشود .
اروگوئه
انتخابات
خود را روز 28
نوامبر 1971
برگزار كرد .
رهبران ‹‹
فرنته
آمپليو ›› از
ارعاب
نامزدهاي
خود و اغتشاش
در فعاليت
هاي
تبليغاتي
آنان كه
باحمايت
آمريكا و
برزيل انجام
شده بود ،
شكايت
داشتند . روز 15
فوريه 1972 ( دو
ماه و نيم پس
از برگزاري
انتخابات )
هيأت حل
اختلاف
انتخابات ،
پيروزي ‹‹
خوان ماريا
بوردابري ››
نامزد حزب
حاكم ‹‹
كلورادو ››را
با 41 درصد آرا
اعلام كرد .
نامزد حزب
بلانكو با
چند هزار راي
كمتر و با 40
درصد آرا دوم
شد و ‹‹ فرنته
آمپليو ›› با
اختلاف
فراوان و فقط
با 18 در صد آرا
به مقام سوم
رسيد . اين
نتايج خيال
سفارت
آمريكا
راراحت كرد .
اروگوئه
كه تا اواسط
دهه 1960 به ‹‹
سوئيس
آمريكاي
لاتين ››
معروف بود از
آن زمان
تاكنون سنت
هاي دمو
كراتيك
نمونه خود را
از دست داده و
سطح زندگي
مردم به علت
خرابي اوضاع
اقتصادي ،
فشار دولت و
نا آرامي هاي
اجتماعي به
شدت افول
كرده است .
واشنگتن در
سال 1969 در
برابر بحران
سياسي روز
افزون و
مبارزه جويي
شديد
چريكهاي ‹‹
تو پامارو ››
ميزان
كمكهاي خود
را به ويژه از
لحاظ آموزشي
دو برابر كرد .
بحران اين
كشور در سال 1970
به سرعت به يك
مناقشه
خشونت آميز
تبديل شد و
باتصدي
مشاغل مهم در
تشكيلات
پليس به و
سيله
افسراني كه
در آمريكا
تعليم ديده
بودند ،
ادعاهاي
مربوط به
شكنجه
مخالفان
دستگير شده
افزايش يافت .
‹‹ اي . ج .
لانگوث ›› در
صفحه 286 كتاب
‹‹ ترورهاي
پنهاني ››خود
مي گويد : وقتي
كه مشاوران
سيا و پليس
آمريكا به
شيوه هاي خشن
تر متوسل
شدند ،
افسران
قديمي تر
پليس را از
كار بر كنار
كردند . وي
همچنين مي
نويسد : ‹‹ دان
ميتربون ››
رئيس جديد
دفتر كمك هاي
آمريكا ‹‹
شيوه سراسري
كارت هاي
هويت ›› مانند
برزيل را باب
كرد و شكنجه
در مراكز
پليس مونته و
يدئو تبديل
به امري عادي
وروزمره شده
بود .
چريكهاي
‹‹ تو پامارو
›› بين اواسط 1970
و اوايل 1971
ميتريون و يك
كارشناس
كشاورزي
آمريكايي و
همچنين دو
دپيلمات
برزيلي و
انگليسي را
گروگان
گرفتند و در
مقابل آزادي
آنان ،خواستار
آزادي 150 چريك
زنداني شدند .
پس از
مذاكرات با
اقوام و دولت
هاي خارجي ،
اكثر
قربانيان
بدون صدمه اي
آزاد شدند ،
اما دولت هاي
آمريكا و
اروگوئه از
مذاكرات با
گرو
گانگيران
خودداري
كردند . در
نتيجه ،
چريكها
ميتربون را
كشتند و جسدش
اوايل اگوست
1970 پيدا شد ،
خشونت بين
پليس مورد
حمايت
آمريكا و تو
پامارو به
شدت افزايش
يافت .
طبقه
سياسي
اروگوئه در
سال
انتخابات در
هم ريخته و آ
شفته بود .
اعضاي بر
جسته احزاب
سنتي
كلورادو و
بلانكو به
ائتلاف چپ
گراي جديدي
به نام ‹‹
فرنتمه
آمپليو ›› .
وزارت خارجه
آمريكا در
يادداشتي كه
درباره
انتخابات
رياست
جمهوري
اروگوئه
براي هنري
كيسينجر
فرستاده بود
، جامعه
اروگوئه را
در زمان
انتخابات
چنين توصيه
كرده است : ‹‹
مهمترين
موضوع
مخالفت ،
احساس
گسترده
خمودگي و
رخوت و فقدان
جهت ملي است .
نارضايتي
روزافزون ،
مخصوصا در
ميان جوانان
طبقه متوسط
وجود دارد كه
ناشي از
فقدان فرصت و
امكانات است .
خود پديده تو
پامارو
عمدتا
انقلاب طبقه
متوسط عليه
نظامي است كه
از نظر مردم ،
هيچ اميدي
براي مشاركت
بامعني
ارائه نمي
دهد .››
در اين
شرايط ،
آمريكا
بانگراني
شديد شاهد
بود كه چگونه
‹‹ فرنته
آمپليو ›› ،
فقط چند ماه
پس از تشكيل
خود در فوريه
1971 از حمايت
همگاني در
انتخابات 28
نوامبر
برخوردار
شده است . بعضي
از بر آوردها
از گرايش ها ي
راي دهندگان
در ابتداي
سال فرنته را
، كه ائتلافي
از
كمونيستها ،
سوسياليستها
، دمو كراتها
ي مسيحي و
مخالفان
احزاب عمده
بو د ، با
فاصله كمي
بعد از حزب
كلورادو و
جلوتر از حزب
بلانكو نشان
مي داد .
دولت
آمريكا ،
اروگوئه را
كه بطور سنتي
جامعه اي
موكراتيك بو
د الگويي
براي
آمريكاي
لاتين به
شمار مي آورد
و از تكرار
پيروزي سال
گذشته
چپگراها در
شيلي در اين
كشور و حشت
داشت . در
اواسط سال 1971 ،
هدف اصلي و
اشنگتن در
اروگوئه اين
بود كه ‹‹ خطر
پيروزي
سياسي فرنته
را به حداقل
برساند ››
زيرا در آن
زمان ، اين
حزب را خطر
ناكتر از
چريكهاي تو
پامارو مي
دانست .
در آن
هنگام دولت
آمريكا به
شدت در
عمليات ضد
شورش ،
ازجمله
تبديل واحد
اطلاعات
پليس
اروگوئه به
صورت يك ‹‹ آ
ژانس امنيت ››
و مديريت ملي
اطلاعات و
جاسوسي ›› ،
فعال بود .
دولت
اروگوئه در
سپتامبر 1971
عمليات
نظامي و
پليسي مشترك
را به رهبري
مديريت ملي
اطلاعات و
جاسوسي در
عمليات ضد
خرابكاري
عليه تو
پامارو آغاز
كرد . افسران
سابق پليس
اعلام كرده
اند كه ‹‹
مديريت ملي
اطلاعات ››
جوخه هاي مرگ
را اداره مي
كرد .
در سال 1972 ، ‹‹
بوردابري ››
كه از حزب
كلورادوبه
رياست
جمهوري
رسيده بود به
ارتش اين
كشور براي
عمليات
سركوب
شورشيان
آزادي تام
داد و ارتش
چريكهاي تو
پا مارو را
تار و مار كرد
، سپس
دانشجويان
دانشگاهها ،
اتحاديه هاي
كارگري ، و
همچنين
مخالفان
سياسي
راسركوب كرد .
ارتش در سال 1973
كنگره ( مجلس
) رامنحل و
سرانجام شخص
‹‹ بوردابري ››
را در سال 1976 از
قدرت بر كنار
كرد . كمك
آمريكا به
اروگوئه ، كه
در آن زمان به
‹‹ كشور زندان
›› معروف شده
بود ، بي وقفه
ادامه داشت
تااين كه
دولت كارتر
در سال 1977 از
ميزان آن
كاست .
عمليات
پنهاني سيا
بران
جلوگيري از
رسيدن آلنده
به قدرت در
شيلي وسپس بي
ثبات و
سرنگونن
كردن آن
موضوعي نيست
كه كسي از آن
بي خبر باشد ،
اما اسناد
دخالت
آمريكا براي
جلوگيري از
پيروزي ‹‹
فرنته
آمپليو ›› در
اروگوئه
اخيرا آشكار
شده است .
اسناد مهم
وزارت خارجه
و ‹‹ آژانس
عمران بين
الملل ››
درباره
اروگوئه
اخيرا به
وسيله
بايگاني ملي
آمريكا و
اداره سوابق
از حالت
محرمانه
خارج شده و
همچنين در
مركز
مطالعات و
زارت خارجه
در دسترس
علاقه مندان
قرار داده
شده است .
اسنادي كه
در اينجا
ارائه شده ،
از مجموعه
هاي
ميكروفيش
مركز
مطالعات
وزارت خارجه
و گروهاي
سوابق 59 و 286
بايگاني ملي
آمده است .
بايگاني
امنيت ملي
نيز نوارهاي
نيكسون ( كه در
سال 2001 از حالت
محرمانه
خارج شد ) و
پرونده هاي
مربوط به
مسافرت
اشخاص بسيار
مهم شوراي
امنيت ملي
نيكسون را كه
اخيرا از
طبقه بندي در
آمده بررسي
كرده است .
سند شماره 1
20 اگوست 1971 :
تلگرام
محرمانه
وزارت خارجه
آمريكا به
سفارتخانه
هاي خود در
آرژانتين .
وزارت خارجه
آمريكا از
سفارتخانه
هاي خود در
آرژانتين و
برزيل مي
خواهد واكنش
دولت هاي اين
دو كشور را در
مورد حضور
قدرتمند ‹‹
فرنته
آمپليو ›› قبل
از انتخابات
و هنگام
برگزاري
انتخابات بر
آورد كنند .
|