|
سيماي
حسين (ع) در
احاديث
پيامبر (ص) سوم
شعبان از سال
چهارم هجرت و
يك سال پس از
ولادت
نخستين سبط
رسول الله (ص)
، دومين سبط و
ريحانه رسول
اكرم و سومين
پيشوا و امام
معصوم و
پنجمين چهره
درخشان آل
عبا حضرت
اباعبد الله
الحسين (ع) در
خانه علي و
فاطمه (س)
متولد شد و
جهان از
ولادت آن
حضرت ، روشن و
منور گشت.
اسماء بنت
عميس گويد :
روز ولادت
امام حسين (ع)
بودكه حضرت
رسول (ص) به
خانه زهرا (س)
آمد و به من
گفت : اسماء !
فرزندم را به
من بده ،
فرزندش را در
پارچه اي
سفيد پيچيدم
و به ايشان
دادم ، آن
حضرت در گوش
راستش اذان و
در گوش چپش
اقامه گفت و
سپس گريست.
عرض كردم : پدر
و مادرم به
فدايت ، گريه
ازز براي
چيست ؟ فرمود
اين فرزندم
مي گريم. گفتم
: او كه تازه
متولد شده ،
فرمود : گروه
ستمگر پس از
من او را به
قتل
ميرسانند و
هرگز شفاعتم
نصيب آنان
نخواهد شد. آن
گاه به علي (ع)
فرمود : بر
فرزندت چه
نان نهادي ؟
علي (ع) عرض
كرد : در
نامگذاري از
رسول خدا (ص)
سبقت نمي
گيرم. پيامبر (ص)
فرمود : من هم
از خداي خود
سبقت نمي
گيرم . در همين
هنگام
جبرئيل نازل
شد و فرمود :
اي محمد ! خداي
بزرگ سلام مي
رساند و مي
فرمايد :علي (ص)
براي تو به
منزله هارون
براي موسي (ع)
است. نام اين
فرزندت را به
نام فرزند
هارون بگذار.
پيامبر (ص)
فرمود : نام
فرزندهارون
چه بود ؟
فرمود : شبير.
آن حضرت
فرمود : زبان
من عربي است.
جبرئيل
فرمود : او را
حسين نام
گذار. در
اين كه ميلاد
مسعود و مولد
و اوضاع و
احوال وضع
حمل او همه
شگفت آور است
، سخني نيست و
چون رسول خدا (ص)
از شهادت اين
مولود خبر
داده بود ،
توجه اهل بيت
بيشتر شد و در
ميلادش
ملائكه و
فرشتگان از
موقعيت
استفاده
كرده ، در جشن
و سرور
خاندان نبوت
شركت كردند. حسين
(ع) در نگاه
پيغمبر (ص) امام
حسين (ع) به
مدت 7 سال در
آغوش پيامبر
بزرگ اسلام
تربيت يافت
كه در اين 7
سال ، آنقدر
حضرت سفارش
او و برادرش
حسن (ع) را به
مردم كرد
كهكتابهاي
سني و شيعه پر
است از فضايل
و مناقب اين
دو بزرگوار
كه بيش از 50
مورد در
كتابهاي اهل
سنت آمده است
و در اينجا به
چند نمونه
اشاره مي
كنيم. 1.حسين
، سيد جوانان
بهشت : پيامبر
اكرم (ص) فرمود
: “ الحسن
والحسين
سيدي شباب
اهل الجنه ”
يعني حسن و
حسين دو آقاي
جوانان اهل
بهشتند. متن
بعضي ديگر از
احاديث اين
است كه
پيامبر
فرمود : فرشته
اي از آسمان
كه مرا زيارت
نكرده بود ،
از زخدا براي
زيارت من اذن
خواست ، پس به
من خبر و مژده
داد كه دخترم
فاطمه ، سيده
زنان امت من
است و اين كه
حسن و حسين دو
آقاي جوانان
اهل بهشتند. 1.
فضيلت
دوستي حسين (ع)
و نكوهش
دشمني با آن
حضرت : گروه
بسياري از
محدثين
نامدار اهل
سنت روايت
كردند كه
پيغمبر (ص)
بيرون آمد در
حالي كه حسن و
حسين (ع) با او
بودند، اين
بر يك دوش آن
حضرت و آن بر
دوش ديگري
بود. يكبار
حسن را مي
بوسيد و بار
ديگر حسين را
، تا به ما
رسيد ، فرمود {من
احب الحسن و
الحسين فقد
احبني و من
ابغضها فقد
ابغضني} هر كس
حسن و حسين را
دوست بدارد ،
همانا مرا
دوست داشته و
هر كس آنها را
دشمن بدارد ،
پس البته مرا
دشمن داشته
است. 2.
حسين ،
محبوب
پيامبر (ص) : در
روايت ديگري
آمده است كه
جمعي با رسول
خدا (ص) به
ميهماني
آمده است كه
جمعي با رسول
خدا (ص) به
ميهماني مي
رفتند و آن
حضرت
پيشاپيش
آنان حركت مي
كرد ، در
اثناي راه ،
حسين (ع) را
ديد و خواست
او را در آغوش
بگيرد ، و
حسين (ع) به
اين سو و آن سو
مي دويد ،
پيامبر اكرم
از مشاهده
اين حالت
تبسم مي كرد
تا آن كه او را
در آغوش گرفت
، يك دسن خود
را به پشت سرو
دست ديگر را
به زير چانه
او نهاد و
لبهاي
مباركشان را
بر لبهاي
حسين (ع) قرار
داده ، بوسه
زد و سپس
فرمود : “ حسين
از من است و من
از اويم ،
خداوند دوست
دارد كسي را
كه او را دوست
دارد . ” 3.
پيامبر (ص)
حسين (ع) را مي
بوسيد : در
البداء و
التاريخ نقل
شده كه يزيد
امر كرد تا
پرده نشينان
حرم حسيني و
بانوان آن
حضرت را بر در
همان مسجدي
كه اسيران را
نگاه مي
داشتند ،
نگاه بدارند
تا مردم آنها
را ببينند ؛ و
خودش سر
مبارك حسين (ع)
را در جلوي
خود گذارد و
با چوب يا
شمشير به آن
روي مطهر مي
زد. ابوبرزه
اسلمي
برخاست و گفت :
به خدا قسم
چوب تو به
همان موضعي
مي خورد كه
مكرر ديدم
پيغمبر (ص) مي
بوسيد. 4.
اول كسي
كه وارد بهشت
مي شود : روزي
پيغمبر اكرم (ص)
به لي (ع)
فرمود : اول
كسي كه داخل
بهشت مي شود ،
من ، تو ،
فاطمه ، حسن و
حسين هستيم .
علي (ع) عرض
كرد پس
دوستان ما
چطور ؟
پيغمبر (ص)
فرمود : به
دنبال سر شما
وارد مي شوند
”. 5.
حسين ،
گلي از باغ
دنيا : راوي مي
گويد : به خدمت
رسول خدا (ص)
شرفياب شدم ،
ديدم كه حسن و
حسين روي دوش
اويند ، عرض
كردم : اي رسول
خدا ! آيا اين
دو را دوست مي
داري ؟
فرمود : براي
چه دوست
نداشته باشم
؛ در حالي كه
اين دو گلهاي
منند از باغ
دنيا. 6.
امام
ززمان (ع)
نهمين فرزند
حسين (ع) است :
پيامبر (ص)
فرمود : حسن و
حسين دو امام
امت من بعد از
پدرشان
هستند ، و دو
آقاي جوانان
اهل بهشتند ،
و مادرشان
سيده زنان
جهانيان و
پدرشان سيد
الوصيين
سيده زنان
جهانيان و
پدرشان سيد
الوصيين است
، و از
فرزندان
حسين 9نفرند
كه نهمين
آنها قائم
است و از
فرزندان من ،
طاعت ايشان
طاعت من و
معصيت و
مخاالفت
ايشان معصيت
و مخالفت با
من است ، به
سوي خدا
شكايت مي كنم
از كساني كه
فضيلت ايشان
را انكار و
احترامشان
را بعد از من
ضايع مي كنند
، و خداوند
كافي است در
ولايت كارها
و نصرت عترت
من ، و امامان
امت من ، و
انتقام
گيرنده است
از كساني كه
حق آنها را
انكار كنند. “
وسيعلم
الذين ظلموا
اي منقلب
ينقلبون ”. 7.
اشتقاق
نام حسين (ع)
از نام خداي
تعالي :
پيامبر اكرم (ص)
فرمود : چون
خدا آدم را
آفريد ، در
سمت راست عرش
پنج شبح در
نور ديد كه در
سجده و ركوع
هستند. آدم
پرسيد : اين
پنج شبح كه در
هيبت و صورت
من هستند،
كيستند ؟
خطاب شد :
اينان پنج تن
از فرزندان
تو هستند كه
پنج اسم براي
اينان نبود ،
بهشت و جهنم ،
عرش و كرسي ،
آسمان و زمين
، فرشتگان
وآدميان و
جنيان را نمي
آفريدم ، پس
من محمودم ، و
اين محمد است
،و من عالي
هستم ،و اين
علي است ، و من
فاطرم ،و اين
فاطمه است ، و
من احسانم و
اين حسن است ،
و من محسنم و
اين حسين است.
به عزتم
سوگند ياد
كرده ام كه هر
كس ذره اي از
كينه ايشان
را در دل
داشته باشد ،
او را داخل
آتش مي كنم ،
ايشان
برگزيدگان
من هستند ،و
به ايشان
هلاك مي
نمايم ، هر
وقت حاجتي
داري به اين
پنج تن متوسل
شو ، پس
پيغمبر (ص)
فرمود : ماييم
كشتي نجات ! هر
كس به آن ملحق
شود ، نجات
يابد و هر كس
از آن برگردد
، هلاك شود. 8.
دوستان
حسين (ع) اهل
بهشتند : از
اين عباس
حديثي
طولانيي از
پيغمبر (ص) در
فضايل حسنين (
عليهما
السلام )
روايت شده كه
در پايان آن
مي فرمايد : “
خدايا تو مي
داني كه حسن و
حسين در
بهشتند ، هر
كس آنها را
دوست داررد
در بهشت است و
هر كس آنهارا
دشمن بدارد ،
در آتش است ”.
|